Józef Gazy, “Radom” 1953 r.

Pastel/papier

43 x 50 cm

Sygn. i dat. l.d. J Gazy 53 Radom 

Józef Gazy (1910–1998) – rzeźbiarz, plastyk i konserwator dzieł sztuki, związany z warszawskim środowiskiem artystycznym. W 1937 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Pod koniec II wojny światowej zaangażował się w prace Biura Odbudowy Stolicy, gdzie współuczestniczył w rekonstrukcji Kolumny Zygmunta oraz współtworzył Pomnik Braterstwa Broni.

W latach 60. artysta wziął udział w jednej z najważniejszych misji archeologicznych XX wieku – ekspedycji do Faras w Sudanie. Jako członek polskiego zespołu konserwatorów odpowiadał za ratowanie, zabezpieczenie i transport malowideł ściennych z tamtejszej katedry. Pomimo pełnienia funkcji kierowniczej, Gazy osobiście uczestniczył w pracach konserwatorskich, często wspólnie z Martą Kubiak. Był jednym z ostatnich członków ekipy, którzy opuścili stanowisko tuż przed zalaniem obszaru przez wody jeziora Nasera.

W połowie lat 70. powrócił do twórczości rzeźbiarskiej, nie zrywając jednak kontaktu z archeologią. Współpracował z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie pełnił funkcję eksperta. Uczestniczył m.in. w konserwacji rzeźb z świątyni Allat w Palmyrze, przedstawiających Atenę, lwa i antylopę.

Dorobek Józefa Gazy obejmuje także realizacje w przestrzeni publicznej. Do najbardziej znanych należy pomnik Jana Pawła II przed Katedrą Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu – jeden z pierwszych monumentów poświęconych papieżowi w Polsce i na świecie.