Para solniczek Josef Carl von Klinkosch XIX w.

Srebro pr. 750, cechowane wewnątrz: cecha głowa Diany stosowana po 1867 r., gmerek złotnika JCK (Josef Carl von Klinkosch ), orzeł carski, znak podatkowy z oznaczeniem probierni wiedeńskiej.

Wnętrza solniczek złocone.

Wymiary: 3,5 x 7 cm

Waga: 163 g

Joseph Carl Klinkosch należał do najwybitniejszych wiedeńskich złotników drugiej połowy XIX wieku. Był synem mistrza złotniczego Carla Klinkoscha, u którego odbył termin i zdobył podstawy rzemiosła. W 1844 roku uzyskał tytuł mistrza, a po śmierci ojca w 1851 roku przejął kierownictwo rodzinnego warsztatu, rozwijając go w jedno z najbardziej prestiżowych przedsiębiorstw złotniczych w monarchii Habsburgów. W 1864 roku zawarł spółkę ze Stephanem Mayerhoferem, prowadząc działalność pod marką Mayerhofer & Klinkosch. W latach 1869–1870 Klinkosch zakończył współpracę z Mayerhoferem i kontynuował działalność samodzielnie, nadając firmie nazwę J. C. Klinkosch. Od 1855 roku Klinkosch posiadał prestiżowy tytuł nadwornego dostawcy cesarza Franciszka Józefa I. Po przejściu Klinkoscha na emeryturę w 1884 roku firmę przejęli jego synowie, Arthur i Isidor, kontynuując tradycję rodzinnego warsztatu. W 1918 roku przedsiębiorstwo weszło w skład zakładów Arthura Kruppa jako J. C. Klinkosch AG, a ostatecznie zostało wykreślone z rejestru handlowego w 1972 roku.